تاريخ : چهارشنبه ٧ تیر ۱۳٩۱ | ۸:۱٥ ‎ب.ظ | نویسنده : ونوس

 

من هنوز و همیشه به وقت شنیدن سلام ساده ات پر میکشم...

پر میکشم تا نگذارم اسمان صدای احساس تو را بشنود.

به دنبال کلمات میروم برای مرور هر لحظه ی تو...

برای دفتری که ماه هاست خاطراتت را زندانی سلول صفحاتش کرده ام.

اهسته تر بگو سلام! غریبه ها میشنوند!