تاريخ : سه‌شنبه ٢ اسفند ۱۳٩٠ | ۱۱:۱۸ ‎ب.ظ | نویسنده : ونوس

 

ساکت و مظلوم برای صدا جان دادیم

و هم نوا بودیم در بغض و لبخند...

در کنار هم...

در گوش دیگران نجوای هم را نقل کردیم.

و خندیدیم تا بخندانیم...

و گریستیم چون دیگران میگرستند.

 "رادیو" عشق ما بود...

 وقتی دلمان از مظلومیتش به تنگ

 می امد.

 

حرف واسه گفتن زیاده.اونقدر درد هست که دلی واسش پیدا نمیشه.

چقدر سخته وقتی روز تولد "رادیو جوان "ت باشه و تو حس جوونی

نکنی با این شبکه و این جعبه جادویی.

سخته 4 اسفند مثل هر سال برسه ولی کسایی که چهارم این ماه

رو بخاطرشون جشن میگرفتی دیگه تو شبکه محبوبت نباشن.

امروز تولدشه...رادیو جوان من هنوز نوجوانه...خدا رو چه دیدید شاید

اگه چند سالی بگذره و سنش بره بالاتر, بشه همون رادیو جوان قبلی

اما حالا که تولدشه تلخیا رو میذارم کنار و بجاش یک سال بیشتر

بودنشو تبریک میگم....

تبریک به همه مخاطبا و البته به همه سردبیران و تهیه کنندگان و

گویندگانی که هنوزم رادیومونو سرپا نگه داشتن. تبریک به همه

کارکنان شبکه و....

ارزوی بازگشت همه اونایی که دلتنگشون هستیم...

همه اونایی که با صدا و قلمشون جوون شدیم و جوونی کردیم

و حالا نیستن تا تولدشو با هم جشن بگیریم.

 

16 ساله شدنت مبااااااااااارکتشویق